“Sweeping wind, sweeping wind, sweeping wind,
Brushing leaves, rushing up, gusting through…
Rows of trees, whole armies, bow and bend
Where are you, where are you, where are you?
First it rains, then it snows, then it snows.
Where you are, I’ll never know, never know!
Everywhere, haunting me, is your face.
Every day, all the time, every place…
An endless sky sifts its misty musings in
Sweeping wind, sweeping wind, sweeping wind…”

by Galaktion Tabidze,1920 (translation by Christopher Michel)

——————————————————————

”ქარი ჰქრის”

ქარი ჰქრის, ქარი ჰქრის, ქარი ჰქრის,
ფოთლები მიჰქრიან ქარდაქარ…
ხეთა რიგს, ხეთა ჯარს რკალად ხრის,
სადა ხარ, სადა ხარ, სადა ხარ?
როგორ წვიმს, როგორ თოვს, როგორ თოვს
ვერ გპოვებ ვერასდროს… ვერასდროს!
შენი მე სახება დამდევს თან
ყოველ დროს, ყოველთვის, ყოველგან!
შორი ცა ნისლიან ფიქრებს სცრის…
ქარი ჰქრის, ქარი ჰქრის, ქარი ჰქრის!

გალაკტიონ ტაბიძე,1920